Η χρονιά που πέρασε έδειξε στην περιοχή μας, στον μέγιστο βαθμό, τις επιπτώσεις και τα δεινά της οικονομικής κρίσης που σέρνεται εδώ και χρόνια στην χώρα μας αλλά και της νοοτροπίας και της αδράνειας που χρόνια υπάρχει σε πολλούς τομείς στον τόπο μας. Ίσως δεν το καταλαβαίνουμε ακόμα αλλά η πορεία που ακολουθεί η περιοχή μας φαίνεται πλέον να γίνετε μη αναστρέψιμη, εκτός κι αν κάτι αλλάξει δραματικά.
Πριν πολλά χρόνια και συγκεκριμένα το 2002, χωρίς ακόμα να υπάρχει κρίση, χωρίς πολλά προβλήματα, λίγο πριν μάλιστα την ‘’χρυσή εποχή ‘’ της ανάπτυξης, των Ολυμπιακών Αγώνων, του χρηματιστηρίου και του ονείρου που έζησε η Ελλάδα μέχρι το 2010, ως μια ομάδα νέων του χωριού, είχαμε στείλει μια επιστολή στην εφημερίδα του συγχωριανού μας Δ. Ρίζου ‘’ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ’’ (που σας παραθέτω) εκφράζοντας την αγωνία μας για το μέλλον της Πρώτης. Από τότε πέρασαν 16 χρόνια και φτάσαμε τελικά στο κατώφλι η Πρώτη να γίνει χωριό συνταξιούχων και παραθέρισης 2 μήνες το καλοκαίρι. Δε θα προσπαθήσω να βρω τι έφταιξε, πόσες ευκαιρίες χάθηκαν, την ανύπαρκτη διορατικότητα, την έλλειψη σχεδίου και την ανάλωση προσπάθειας μόνο για ίδιον συμφέρον. Το πρόβλημα ξεκινάει από την δεκαετία του 80’ και οι ρίζες του είναι βαθιές. Αυτά όσοι τα γνωρίζουν, τα γνωρίζουν και πλέον δε γίνετε τίποτα.. Θα αναφερθώ στην τωρινή κατάσταση και πού οδηγούμαστε με απλά μαθηματικά, μπας και ταρακουνηθεί ή ενδιαφερθεί κανένας, κάποιοι πολιτικοί ίσως, κάποιοι ετεροδημότες….
Έτσι τους τελευταίους μήνες στο χωριό έκλεισαν οι εξής επιχειρήσεις 1. Ο ξενώνας ‘’ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ’’ 2. Το καφέ ΚΛΙΚ 3. Το περίπτερο στην πλατεία 4. Κατάστημα με είδη προικός 5. Ζαχαροπλαστείο- πρατήριο άρτου 6. Οπωροπαντοπωλείο 7. Κρεπερί- ζαχαροπλαστείο και 8. Ένας φούρνος. Με λίγα λόγια τα μισά μαγαζιά του χωριού! Εσχάτως μας αποχαιρέτισε και το Αστυνομικό Τμήμα Πρώτης και έμεινε με δύναμη 2 ανδρών ανοικτό μόνο τις καθημερινές ως υποσταθμός. Μετά τι έχει σειρά;; ή μάλλον τι έμεινε;; Τα ΕΛΤΑ και το ΚΕΠ;;
Αν αυτό δε λέει κάτι ας δούμε και με τον πληθυσμό μας τι γίνετε. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύονται στην εφημερίδα μας ‘’ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΡΩΤΗΣ’’ περίπου 50 συγχωριανοί μας απεβίωσαν το 2017 στην πλειονότητα τους συνταξιούχοι. Αντιθέτως οι γεννήσεις παιδιών το 2017 που ζουν στην Πρώτη είναι μόλις 2. Με απλά μαθηματικά αν συνεχιστή αυτή η κατάσταση σε 4 με 5 χρόνια πόσοι θα έχουν μείνει στην Πρώτη;; Αν υπολογίσουμε ότι τώρα είναι πάνω – κάτω 700 οι μόνιμοι κάτοικοι, το 2021 στο χωριό θα έχει το πολύ 500 άτομα και στο Δημοτικό Σχολείο θα φοιτούν 20 παιδάκια. Να υπολογίσουμε και τα χρήματα που έπαψαν να κινούνται στην τοπική αγορά όταν ‘’φεύγουν’’ 50 άτομα κάθε χρόνο;; Είναι πάρα πολλά και δεν αντικαθίστανται με τίποτα! Είναι δυνατόν με αυτές τις συνθήκες να υπάρξει πρόοδος και ανάπτυξη; Μπορούν να έρθουν νέοι να ζήσουν εδώ; Και αυτοί που έμειναν θα κοιτάνε σε λίγο σε πια πόλη ή χώρα θα μεταναστεύσουν!
Στα γύρω χωριά η κατάσταση είναι ίδια και χειρότερη και ας μην χαίρονται πολύ οι διπλανοί αγαπητοί μας γείτονες που τα μάζεψαν όλα στο χωριό τους και απαιτούν περισσότερα αδιαφορώντας πλήρως και επιδεικτικώς για τα υπόλοιπα χωριά . Έρχεται με γοργά βήματα και η σειρά τους. Με την στάση τα δικά μας, δικά μας και όλοι οι άλλοι στην τύχη τους δε θα βγει σε καλό για πολύ καιρό.
Το τι μπορεί να γίνει τώρα δυστυχώς αδυνατώ να βρω μια καλή απάντηση ή να δω αν υπάρχουν εφικτές λύσεις. Αυτό θα μας το φανερώσει το εγγύς μέλλον. Η απάντηση ξέρω όμως πρέπει να βρεθεί σύντομα και να είναι δυναμική και ισχυρή για όλο τον τόπο και όχι μόνο για την Πρώτη. Εκφράζω και πάλι την αγωνία όπως πριν 16 χρόνια ελπίζοντας ότι κάτι θα πάρει διαφορετική πορεία. Δε μένει πολύς καιρός και δυστυχώς από εδώ και πέρα θα είναι ο σώζον εαυτόν σωθήτω, αφού δε θα υπάρχουν περιθώρια για συνεργασίες, συλλογικές προσπάθειες, επιτροπές αγώνα και ομάδες δράσης σε κανένα επίπεδο στην περιοχή μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου