Μετά από 10 χρόνια είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ πρόσφατα την πρωτεύουσα της Ελλάδας την ξακουστή Αθήνα. Ταξίδεψα οδικώς και πέρασα από όλο τον κορμό της χώρας μέσω των ανανεωμένων εθνικών οδών. Αυτό που διαπίστωσα τόσο κατά το ταξίδι όσο και κατά τη διάρκεια της διαμονής μου στην Αθήνα είναι ότι όσα χιλιόμετρα απομακρύνεσαι από την πρωτεύουσα τόσο περισσότερο απομακρύνεσαι και από την ανάπτυξη. Κάτι που βέβαια είναι γνωστό σε πολλούς και συζητιέται ευρέως. Με απλά λόγια είμαστε η μέρα με την νύχτα σε σχέση με την πρόοδο και την ανάπτυξη των περιοχών κοντά στην Αθηνά και όσων άτυχων ζούνε εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά!
Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση ήταν οι τέλειοι δρόμοι που συναντάς από την Κατερίνη και κάτω. Ωραία , καθαρή, ίσια άσφαλτος χωρίς ούτε μία λακκούβα. Η εθνική οδός και οι μεγάλες λεωφόροι με φωτισμό, σήμανση και ασφάλεια. Χαλάλι τα 16 διόδια για το επίπεδο των δρόμων που υπάρχουν εκεί. Μόλις περνάς την Κατερίνη και πιάνεις τα δικά μας τα μέρη τρέμει το αυτοκίνητο από τις πολλές λακκούβες και η ποιότητα του δρόμου είναι απαράδεκτη. Παντού τρύπες και κουτσοδουλειές με παρακάμψεις και δήθεν εργασίες.
Το δεύτερο που μου έκανε εντύπωση στην πρωτεύουσα ήταν η τεράστια τουριστική ανάπτυξη. Χιλιάδες τουρίστες από όλη την οικουμένη περιπλανιόταν στο κέντρο της πόλης. Το χρήμα έρεε άφθονο στα ξενοδοχεία και τα μαγαζιά της πόλης, οι ουρές στα μουσεία και την Ακρόπολη ήταν ατελείωτες. Η λάμψη του αρχαίου πολιτισμού φέρνει εκατομμύρια επισκέπτες στην Αθήνα οι οποίοι ξεχύνονται από εκεί στα όμορφα νησιά του Αιγαίου. Βέβαια έχουμε κι εδώ στην περιοχή μας ένα τεράστιο μνημείο παγκόσμιας ακτινοβολίας που από το 2014 περιμένει την ανάδειξη του. Έχουμε κι εδώ ισάξιο αρχαίο πολιτισμό αλλά δε νομίζω να έρχεται κανένας να επισκεφτεί τα μέρη μας. Είναι 600 χιλιόμετρα μακριά από την κοιτίδα του πολιτισμού και δε φαίνεται σχεδόν καθόλου ούτε με το κιάλι. Βέβαια κι εδώ οι λιγοστοί κάτοικοι του Δήμου Αμφίπολης δεν έχουν ποτέ αντιδράσει , ούτε ξεσηκωθεί για να διεκδικήσουν αυτά που δικαιωματικά τους αξίζουν. Όποτε έχει όρεξη ή εντολή το κράτος θα ασχοληθεί και με το δικό μας μνημείο.
Ένα ακόμη συγκλονιστικό στην πρωτεύουσα ήταν ότι δεν κόβετε σχεδόν ποτέ το ρεύμα, το νερό και το σήμα στο κινητό. Σε συζήτηση που είχα με την κυρία που νοίκιαζα το σπίτι, είπε ότι δε θυμάται πότε είχε κοπεί ρεύμα και νερό τα τελευταία χρόνια. Την ρώτησα όταν βρέχει ή έχει κάπου κοντά καταιγίδα αν κόβετε το ρεύμα και ήταν πάλι αρνητική. Προφανώς τα καλώδια που υπάρχουν στην περιοχή μας έχουν κάποιο πρόβλημα τόσα χρόνια αλλά δεν το έχει αντιληφθεί η ΔΕΗ.
Για τις επιχειρήσεις, τα εργοστάσια, τις δυνατότητες, το φαγητό, τον πολιτισμό, την διασκέδαση, τα ψώνια, τον αθλητισμό, τις ανέσεις και τις ευκαιρίες που υπάρχουν όσο πιο κοντά είσαι στην Αττική , δε χρειάζεται να πω τίποτα είναι σε όλους γνωστό εδώ και αιώνες! Μία γειτονιά της Αθήνας καλύπτει τον προϋπολογισμό ολόκληρου του Δήμου μας ή και του νομού μας. Για αυτό μάλλον και όσοι κατηφορίσουν προς την πρωτεύουσα, θαμπώνονται, ευχαριστιούνται , εντυπωσιάζονται και ξεχνάν τα πάντα. Από πού κατάγονται, πως περνούσαν εκεί, τι υποσχέσεις έδιναν και τι έλεγαν ότι θα κάνουν.
Η ισόρροπη ανάπτυξη στην Ελλάδα έχει πάει στα τάρταρα εδώ και αιώνες, όμως από ότι φαίνεται σχηματίζεται ένα χάσμα τεράστιο ανάμεσα σε όσους είναι κοντά στην Αττική ή είναι υπό την σκέπη της και σε όσους ζουν μακριά στην ύπαιθρο ή είναι στην πλήρη αδιαφορία του κράτους των Αθηνών. Όσα έπρεπε να γίνουν εδώ και δεκαετίες για να κρατηθεί λίγο ο κόσμος στην περιοχή μας δεν έγιναν ποτέ. Όσα έπρεπε και πρέπει να απαιτηθούν για το καλό της περιοχής μας δεν ζητήθηκαν ποτέ με υπομονή και επίμονη. Από το 1940 μέχρι και την δεκαετία του 1970 οι κάτοικοι της Πρώτης ξεπερνούσαν συνεχώς τους 3.000 ανθρώπους. Το 2001 ο πληθυσμός της Πρώτης ήταν 1.855 άτομα και το 2021 έμειναν 820 μόνιμοι κάτοικοι. Πόσοι είναι αυτοί που μπορούν πλέον να παλέψουν για την ανάπτυξη του τόπου , πόσοι έχουν την όρεξη και το κουράγιο να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο. Και ποιος θα ακούσει 620 χιλιόμετρα μακριά και με τόσα βουνά και ποτάμια μπροστά!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου