Σύμφωνα με τη Αστυνομική Διάταξη 3 του 1996 οι ώρες μεσημβρινής και νυκτερινής ησυχίας είναι οι ακόλουθες:
· Κατά τη θερινή περίοδο από 15:00 έως 17:30 και από 23:00 έως 07:00.
· Κατά τη χειμερινή περίοδο από 15:30 έως 17:30 και από 22:00 έως 07:30.
· Θερινή περίοδος, λογίζεται το χρονικό διάστημα από την 1 Απριλίου έως την 30 Σεπτεμβρίου.
· Χειμερινή περίοδος, λογίζεται το χρονικό διάστημα, από την 1 Οκτωβρίου έως την 31 Μαρτίου.
Οι παραβάτες των διατάξεων της εν λόγω Αστυνομικής Διάταξης, διώκονται σε βαθμό πταίσματος. Προς τούτο οι πολίτες δύνανται να απευθύνονται στην Αστυνομία για βεβαίωση της παράβασης, καθώς και να υποβάλλουν Έγκληση σε βάρος των παραβατών.
Η διάταξη αυτή αφορά την ηχορύπανση που προκαλείται από την απλή συνομιλία ανθρώπων, μια τηλεόραση που παίζει δυνατά μέχρι την μουσική που ακούγεται στα μαγαζιά. Γενικά για ότι θόρυβο υψηλής έντασης μπορείτε να φανταστείτε. Αν γινόταν συνεχής και πλήρης εφαρμογή του νόμου σίγουρα θα επικρατούσε πάρα μα πάρα πολύ ησυχία και ηρεμία στην πατρίδα μας! Εκτός όμως από τους νόμους υπάρχει και το ηθικό δίκαιο, η κατανόηση και η αλληλεγγύη και μερικές φορές επιτρέπεται η παραβίαση του αυστηρού ωραρίου. Εξάλλου το ηθικό είναι νόμιμο ενώ το νόμιμο δεν είναι πάντα ηθικό.
Θυμάμαι τα παλαιότερα χρόνια τα καλοκαίρια στο χωριό όταν είχε πολύ κόσμο και κίνηση στην πιάτσα και τα μαγαζιά, βγαίναμε με τις παρέες μας σχεδόν κάθε βράδυ όλο το καλοκαίρι μέχρι τις μικρές ώρες, τα δε Σαββατοκύριακα καθόμασταν μέχρι να φέξει και λίγο! Υπήρχε μια ωραία αίσθηση ξεγνοιασιάς και χαλάρωσης τα καλοκαίρια στο χωριό. Πολλά βράδια γύρω στα μεσάνυχτα φεύγανε γονείς και παππούδες για το καπνό και οι νεολαία ήταν ακόμα έξω μερικές φορές μέχρι να γυρίσουν από το σπάσιμο! Σπάνια το καλοκαίρι στο χωριό βλέπαμε να γυρνάνε περιπολικά στα μαγαζιά και τις ταβέρνες και οι αστυνομικοί να παρεμβαίνουν για διατάραξη της κοινής ησυχίας να κλείνουν την μουσική και να γράφουν τους καταστηματάρχες. Άντε να συνέβαινε μία δύο φορές το χρόνο και ήταν σπουδαίο θέμα συζήτησης για πολύ καιρό! Οι μεγαλύτεροι δεν έδειχναν να ενοχλούνται ιδιαίτερα και δε διαμαρτύρονταν για την φασαρία που όντως υπήρχε ειδικά τα Σαββατοκύριακα αν και πολλοί είχαν να σηκωθούν από τα χαράματα. Ίσως γιατί ήξεραν ότι τα παιδιά τους ήταν μέσα στο χωριό και διασκέδαζαν ασφαλή και είχαν το κεφάλι τους ήσυχο. Ίσως είχαν υπομονή και αντοχές μεγάλες. Μπορεί να ήταν άλλες οι εποχές και οι συνήθειες, ανεχόταν όμως όλοι λίγη δυνατή μουσική όχι βέβαια κάθε μέρα αλλά τουλάχιστον ένα Σάββατο και στις γιορτές.
Τα τελευταία χρόνια όπως όλοι βλέπουμε ο κόσμος λιγόστεψε και τους περισσότερους μήνες επικρατεί ‘’ νέκρα’’ και ησυχία στο χωριό όπως χαρακτηριστικά λέμε. Δύο μήνες όμως το καλοκαίρι τον Ιούλιο και τον Αύγουστο κάτι κινείτε και αυξάνεται ο πληθυσμός του χωριού. Έρχεται νεολαία, επιστρέφουν πολλοί από τις πόλεις και γεμίζει το χωριό. Δεν είναι όλα όμως όπως παλιά. Το περιπολικό κάνει την εμφάνιση του πλέον πολύ συχνά στα καταστήματα της καλοκαιρινής Πρώτης από νωρίς. Οι αστυνομικοί λένε πως έχουν καταγγελίες για διατάραξη της κοινής ησυχίας, και ζητούν να χαμηλώσει ή να κλείσει η μουσική και οι πελάτες να κάνουν ησυχία. Υπάρχει πολύ κυνηγητό πάνω στο θέμα αυτό τα τελευταία χρόνια. Όσοι ακόμη κυκλοφορούν στα δύο τρία θερινά μαγαζιά της Πρώτης στις ταβέρνες και τα καφέ, όταν βλέπουν συνεχώς αυτήν την κατάσταση σίγουρα δε θα κάτσουν να ψιθυρίζουν ούτε να διασκεδάζουν στα βουβά. Φεύγουν για άλλες πολιτείες κοντινές ή μακρινές με ότι αυτό συνεπάγεται και με όλους τους κινδύνους της μετακίνησης τέτοιες ώρες ή πάνε στα σπίτια τους. Και για να προλάβω τις όποιες σκέψεις, ούτε μετοχές έχω σε κανένα θερινό μαγαζί, ούτε με νοιάζει αν θα βγάλουν χρήματα οι καταστηματάρχες, ούτε ξέρω τίποτα παραπάνω. Αναρωτιέμαι για την κατάσταση και έχω την άποψη ότι όση νεολαία υπάρχει ακόμα στο χωριό να μένει σε αυτό και να μην γυρνάνε από εδώ και από εκεί αλλά και να τραβήξουμε κόσμο και από γύρω περιοχές.
Να είναι λίγο όπως παλιά. Ούτε τα Σόδομα και τα Γόμορρα να γίνονται, ούτε να υπάρχει ασυδοσία και χάος. Λίγη κατανόηση και ανοχή από όλους όχι κάθε μέρα αλλά τουλάχιστον για ένα Σάββατο, μια γιορτή ή μια εκδήλωση. Ίσως κάποιοι να συνήθισαν την ησυχία που επικρατεί τα τελευταία χρόνια και να μην αντέχουν, ίσως κάποιοι έχουν τις δικές τους διαφορές ή προβλήματα με μαγαζάτορες ή γενικά με το χωριό. Δεν ξέρω τι γίνετε και ούτε αφορά τους υπόλοιπους. Σεβαστή η ησυχία και τα δικαιώματα του καθενός. Δεν μπορεί να υπάρξει όμως και λίγη αλληλεγγύη και ανοχή, μία δύο φορές τη βδομάδα και να μην καταδικάζονται όλοι όσοι βγαίνουν να διασκεδάσουν στο χωριό μας; Και φυσικά οι καταστηματάρχες θα πρέπει να είναι σωστοί και τυπικοί σε όλα τους, κάθε μέρα και ειδικά τις ημέρες που θα τους επιτρέπεται υπό την ανοχή όλων, η παραβίαση του ωραρίου.
Αν πάλι υπάρχει τόσο σοβαρό πρόβλημα κάπου από την φασαρία τις νυχτερινές ώρες να το κατανοήσουμε όλοι και να στηρίξουμε όσους το υπομένουν. Αρκεί να υπάρχουν αποδείξεις και γίνονται όλα φανερά και όχι με ανώνυμες καταγγελίες στην αστυνομία για διατάραξη της κοινής ησυχίας. Είναι και αυτό το παράξενο της υπόθεσης, να υπάρχει πλήρης άγνοια για τον καταγγέλλοντα. Δηλαδή κάποιος μπορεί να πάρει από το κινητό του στην αστυνομία Σάββατο βράδυ, ακόμα και αν βρίσκεται στην Αθήνα και να κλείσει όποιο μαγαζί θέλει στην Πρώτη ή σε άλλο μέρος!
Σίγουρα η αστυνομία κάνει την δουλεία της και εφαρμόζει τους νόμους, αλλά αν μπορεί να υπάρξει έλεγχος από την πλευρά της για την ακρίβεια της καταγγελίας θα ήταν δικαιότερο και ηθικό. Λίγη θέληση από όλους χρειάζεται και να κοιτάμε το δάσος και όχι μόνο το δένδρο. Στις μικρές κοινωνίες που ζούμε και σε καιρούς κρίσης και απαισιοδοξίας, η αλληλεγγύη, η συνεργασία και κατανόηση θα μας βοηθήσουν όλους να είναι η ζωή μας λίγο καλύτερη σε πολλούς τομείς της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου